Join us
Desk | Maharashtra
नंदुरबार जिल्ह्यातील दुर्गम भागातील आरोग्य व्यवस्थेचे विदारक वास्तव पुन्हा एकदा समोर आले आहे. वाण्याविहीर परिसरातील एका गर्भवती महिलेला प्रसूतीसाठी रुग्णालयात पोहोचवताना नातेवाईकांना चक्क झोळीच्या सहाय्याने सात किलोमीटरचा खडतर प्रवास करावा लागला. या घटनेमुळे दुर्गम भागातील नागरिकांना आजही मूलभूत आरोग्य सुविधांसाठी किती मोठा संघर्ष करावा लागतो, हा प्रश्न ऐरणीवर आला आहे. सातपुड्याच्या डोंगराळ भागात मुसळधार पावसामुळे रस्त्यांची अवस्था अत्यंत खराब झाली आहे. अनेक गावांना जोडणारे रस्ते चिखलमय झाल्याने वाहनांची ये-जा करणेही कठीण झाले आहे. अशाच परिस्थितीत बारिपाडा परिसरातील एका गर्भवती महिलेला प्रसूतीच्या वेदना सुरू झाल्यानंतर नातेवाईकांनी तिला झोळीच्या सहाय्याने मुख्य रस्त्यापर्यंत नेण्याचा निर्णय घेतला. खांद्यावर झोळी आणि त्यात गर्भवती महिला, असा जीवघेणा प्रवास नातेवाईकांनी सुरू केला. तब्बल सात किलोमीटर अंतर पार करताना नदी-नाल्यांचे पाणी, चिखल आणि खराब रस्त्यांचा सामना करावा लागला. अनेक ठिकाणी रस्ता नसल्याने पायवाटेनेच महिलेला घेऊन जावे लागले. मुख्य रस्त्यापर्यंत पोहोचल्यानंतर वाहनाच्या मदतीने महिलेला पिंपळखुटा आरोग्य केंद्रात नेण्यात आले.
मात्र, उपचारानंतर परिस्थिती पुन्हा गंभीर बनली आणि महिलेला पुढील उपचारासाठी पुन्हा झोळीच्या सहाय्याने गावाच्या दिशेने आणावे लागले. या घटनेने “स्वातंत्र्याच्या अमृतकाळातही दुर्गम भागातील रुग्णांचा झोळीप्रवास कधी थांबणार?” असा संतप्त सवाल उपस्थित केला आहे. आरोग्य केंद्रे, रस्ते आणि रुग्णवाहिका सुविधा उपलब्ध असल्याचे प्रशासनाकडून सांगितले जाते. मात्र प्रत्यक्षात पावसाळ्यात दुर्गम भागातील नागरिकांना रुग्णालय गाठण्यासाठी अशा जीवघेण्या परिस्थितीचा सामना करावा लागत असेल, तर विकासाच्या दाव्यांवर प्रश्नचिन्ह निर्माण होते. गर्भवती महिलेला सात किलोमीटर झोळीतून नेण्याची वेळ येणे ही केवळ एका कुटुंबाची समस्या नसून, दुर्गम भागातील आरोग्य आणि रस्ते व्यवस्थेचे गंभीर वास्तव आहे. प्रशासनाने या भागातील रस्ते, पूल आणि रुग्णवाहिका सेवा तातडीने सक्षम करावी, अशी मागणी आता जोर धरू लागली आहे.
